Mostrando entradas con la etiqueta FOTOGRAFÍA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta FOTOGRAFÍA. Mostrar todas las entradas

domingo, 7 de agosto de 2011

HORMIGAS CUYOS ABDÓMENES MUESTRAN LO QUE ESTÁN COMIENDO






A Mohamed Babu se le ocurrió hacer este proyecto fotográfico después de que su mujer Shameem le mostrase cómo la barriga de unas hormigas se volvía blanca al beber leche derramada. Entonces se le ocurrió montar este pequeño decorado mezclando parafina, agua, azúcar y pigmentos de colores y soltar alrededor unas cuantas docenas de hormigas. Con mucha paciencia y el trabajo de varios días, disparando muchas veces, consiguió estas fotografías en las que se observa cómo el abdomen transparente de estos insectos se vuelve del color del líquido que bebían, e incluso como, en el caso de aquellas hormigas que se cambiaban de gota e iban a degustar líquido de otro color, se mezclaban ambos tonos.

Este artista indio, dice que le costó un enorme esfuerzo hacer estas fotos porque con una mano manejaba la cámara y con la otra trataba de controlar las hormigas. Dice que curiosamente las hormigas prefieren los colores claros, que sus favoritos son el amarillo y el verde por eso hizo las gotas de estos colores más grandes y hay más insectos alrededor de ellas.

Bonitas y curiosas ¿no?

domingo, 5 de junio de 2011

ANNE-CATHERINE BECKER-ECHIVARD
















No post anterior o prota era a carne e neste pasamos ó peixe: Anne-Catherine Becker-Echivard (está sen nome esta rapaza) é unha artista de orixe franco-alemana que vive en Berlín (que envexa!) e que fai as fotografías que vos amoso hoxe.

O seu traballo visualmente ten a estética que me gusta e ademáis conceptualmente transmite “bo rollo” e moito sentido do humor.

Nas súas fotografías recrea un universo propio con modelos con cabeza de peixe, que desprenden moitísima ternura, e van perfectamente vestidos como as bonecas. É a súa nai quen lle fai os traxes: uniformes, roupas elegantes e tamén de “andar por casa” e é ela quen arma con esmero a escenografía introducíndoos en escenarios de teatro como bares, fábricas, quirófanos… cautivando e fascinando ó espectador.


Cada obra pode levarlle uns tres meses de coidadosa preparación e traballo. Non utiliza a fotografía dixital, preferindo as cámaras tradicionais de película negativa. Unha vez que fotografou a escena, tira as cabezas de pescado ó lixo. Utiliza peixes correntes como sardiñas ou xardas para crear a súa obra.


Os seus peixes imitan ó ser humano nun mundo que sufre certa deshumanización. O resultado son escenas sorprendentes, cheas de alegres cores, detalles e encanto. É canto menos curioso vernos reflectidos en estas escenas cotiás protagonizadas por peixes asexuados que parecen tan vivos e ocupados...


O traballo de esta fotógrafa descubrino hai tempo entre as páxinas dunha revista (teño carpetas cheas de recortes de cousas que me chaman a atención en revistas e xornais, unha variante da síndrome de Dióxenes) e hai uns días volvinme a atopar con unha das súas fotos, así que decidín que o tiña que compartir con vós...