Mostrando entradas con la etiqueta INSTALACIONES. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta INSTALACIONES. Mostrar todas las entradas

jueves, 19 de abril de 2012

FARHAD MOSHIRI







Tedes aquí a solución do enigma: a instalación do artista iraniano Farhad Moshiri está feita con centos de coitelos de cociña. 


Facendo trampas non valía, Suso!!! ;)

martes, 17 de abril de 2012

OS POST-ITS DE SHIMADA

Namentres seguides pensando que elemento se repite  na instalación anterior deixovos con estoutra que se fixo tamén cun elemento cotián e ben coñecido por todos. O artista Shimada do estudo de arquitectura Tato pensou en crear estruturas pegando Post-Its, así que os alumnos de deseño e arte da Universidade de Kyoto ofrecéronse a axudalo creando esta etérea obra que da ganas de atravesala correndo ¿non si?






vía

sábado, 24 de marzo de 2012

TÉTRARC ARCHITECTS

Seguimos na marabillosa Francia. Esta vez o estudo de arquitectura Tétrarc Architects realizou estas alucinantes escaleiras para a entrada principal da escola de Artes da vila de Saint Herblain, moi preto de Nantes (como ben sabedes, a cidade de orixe de Xulio Verne).

Anda que non estaría ben entrar no insti por unhas escaleiras así de "chulibérrimas"...!!!

Mágoa de que os arquitectos que fixeron o noso non tiveran esta imaxinación desbordante e orzamento dabondo...!




sábado, 17 de marzo de 2012

PANIC ROOM


Teño que desculparme por ter o blog tanto tempo en "paro biolóxico" (coma os peixes) aínda que neste caso máis ben "tecnolóxico". Este mes ademais de ter que estar de baixa, fiquei sen portátil grazas a un pequeno karateca de case tres anos que teño na casa que lle propinou unha marabillosa patada voadora e me deixou sen pantalla e case sen alma. Non poder dispor dos meus documentos e as miñas fotos foi verdaderamente un pouco duro e traumático. Pero por sorte xa a miña vida volveu a normalidade e estou desexando amosarvos as cousas que fun atopando neste tempo...





O primeiro que vos vou ensinar é unha intalación que fixeron uns graffiteiros nunha habitación dun hotel de Marsella. Creo que vos vai flipar. Este é un deses traballos cos que soñan os mestres do spray. Ter a posibilidade de encher de debuxos a metade da habitación dun hotel de prestixio, sen ter que estar pendentes de se aparecen as forzas da orde, é unha experiencia que me fai sentir denteira, verdadeira envexa...











O proxecto para o hotel "Au vieux panier" foi encargado o graffiteiro Tilt, para que decorase á súa maneira esta habitación. O hotel ten só cinco cuartos e invita a artistas europeos de renome a transformalos de cando en vez. Nesta ocasión o resultado tan sorprendente é o que vedes nas fotos, e foi titulado igual que a peli de medo "Panic room" ou sexa, "A habitación do pánico". O artista mantivo nun branco inmaculado a metade do cuarto e encheu dun xeito ben barroco con graffiti a outra metade.


Eu non sei vós pero eu cando vaia a Marsella tratarei de durmir nalgunha das habitacións deste hotel...


jueves, 2 de febrero de 2012

RUTH HILLER











Hai uns días atopei unha artista norteamericana, Ruth Hiller, que por distintas razóns tiña que traer ó meu blog. (Si, a primeira razón é que ten un fermoso nome, hahaha).

Non é que a súa obra sexa extraordinaria ou especialmente complexa mais ten unha estética que me fixo sentir morriñenta e lembrar a miña infancia. As cores case fluorescentes e as texturas tan "xugosas" destas pezas evocáronme as tardes de cativa pintando coas ceras "Plastidecor", xogando coas barriñas de plastilina, e ata os xeados e gominolas que tan poucas veces desfrutábamos...

A miña homónima utiliza a encáustica para facer esta serie e a maioría da súa obra. A encáustica é unha técnica na que se mistura cera con outros elementos como o augarrás e os pigmentos. É así como obtén estas obras tan sinxelas pero tamén tan potentes con esas pequenas sorpresas tridimensionais que semellan caramelos ou as imaxes que nos descobre o microscopio e que non son visibles doutro xeito.

Agardo que vos guste tanto coma a mín...

VÍA

viernes, 16 de diciembre de 2011

BONSOIR PARIS

Veño de atopar unha obra duns artistas franceses que vos teño que amosar canto antes: é unha pasada!!! Esta serie se chama "Duramen" e está composta por varias instalacións nas que ó ver a obra de lonxe semella pintura caendo ou chocolate derreténdose. En realidade estas esculturas están realizadas en madeira de distinto tipo. É un traballo espectacular do estudio Bonsoir Paris composto polo dúo de artistas Rémy Clémente e Morgan Maccari.

¿Non flipades??













sábado, 2 de julio de 2011

MARC QUINN


"Esfinge"


En el último post os mostraba una “chabolita” en la que, entre otras, se veía una obra de Marc Quinn, una Kate Moss de mármol gigante. Para que haya cierta continuidad, hoy os mostraré algo más sobre lo que hace este artista.

Pertenece al grupo de los llamados Britartists o YBAs (Young British Artists). Nació en el año 64 así que de “young” ya le queda poco. Es muy conocido en su país, Gran Bretaña, dada la naturaleza de su obra, los materiales tan diferentes que usa y por su forma de ver el arte, preocupado por la mutabilidad del cuerpo y los dualismos de la esencia humana. Quinn desarrolla estas paradojas en trabajos muy experimentales y conceptuales que son en su mayoría figurativos. Es también controvertido por lo mucho que se ha revalorizado su obra y ya se sabe que no está bien visto que se mezcle la pasión artística con la mercantilista. Artista sí, pero mejor pobre, a lo Van Gogh, y todos contentos.


Su obra más conocida “Self” es una escultura de tamaño real hecha con 5 litros de su propia sangre, extraída durante cinco meses. Se mantiene congelada mediante un sistema de refrigeración que la envuelve. Cada cinco años realiza un nuevo molde y una nueva cabeza para observar los cambios y el deterioro que se ha producido por el paso del tiempo. El polémico Chaarles Saatchi compró esta obra por 13.000 libras y la vendió catorce años después por un millón y medio. Este sí es un visionario y no el hombre del tiempo...




"Self"


Otra de sus obsesiones son los retratos de personas con miembros amputados o malformaciones de nacimiento.





Destaca la escultura de 12 toneladas de mármol blanco que hizo de Alison Lapper embarazada. Esta pintora nació sin brazos y con las piernas extremadamente cortas, posó para esta escultura durante el embarazo de su hijo Parys. La obra muestra a Alison sentada en una superficie plana, embarazada de 8 meses, desnuda, con las rodillas semi-extendidas y con una mirada firme y profunda. La estatua fue presentada en el 2005 a concurso para poder ocupar el llamado "Cuarto pedestal" de la histórica Plaza de Trafalgar, estuvo ahí desde septiembre de 2005 hasta el 2007, cuando fue remplazada por otra mediante otro concurso.

En 2005 preguntado por su obra, Marc Quinn dijo: "Apenas hay esculturas de gente con discapacidades por ninguna parte. Sin embargo, si miramos con detenimiento la plaza de Trafalgar Square es uno de los lugares donde encontramos una: Nelson sobre su columna que perdió un brazo. Por todas partes hay estatuas de hombres triunfantes. La columna de Nelson es el mejor ejemplo imaginable de monumento fálico, y pensé que la plaza necesitaba un poco de feminidad enlazando con Boudicca en las proximidades del Parlamento, la estatua de Alison representaría un nuevo modelo de heroína".




Desde el año 2006, Quinn realizó varios estudios de la modelo Kate Moss. Que inmortalizó en obras como “Esfinge”, que es una escultura que muestra a Moss haciendo yoga. Esta pieza se expuso en algunos lugares como NY y actualmente está en Oslo.





Otra de las obras fue “Sirena” que realizó en oro macizo de 18 quilates que se expuso en el British Museum. Es una escultura de tamaño natural, la más grande hecha con oro desde el antiguo Egipto. Esta obra sigue la tendencia de Damien Hirst que también usa materiales costosísimos de modo que las piezas podrían ser desmanteladas o derretidas si fuese necesario, como inversión material además del valor añadido de la marca del propio artista. El hecho de utilizar personajes famosos hace que cuenten con la cobertura de todos los medios y llegue a más gente. Quinn presenta a Kate Moss como la Afrodita de hoy ya que ella es un icono como lo fueron las diosas del mundo antiguo. (Esperemos que a ningún artista patrio se le ocurra crear una Belén Esteban de oro y diamantes, nuestro icono mediático).


"Sirena"

Otra de sus obras estrella es la instalación “Planet”. Se encontraba en los jardines de Chatsworth, en el Reino Unido, donde se exponía la obra de varios artistas, entre ellas una de Dalí, en colaboración con la casa de subastas Sotheby's. Representa a un bebé que parece flotar en el espacio, al estar anclado al suelo por un único punto causando un desconcertante efecto. Alguien que pasó por allí unos días antes de la expo, nos muestra el truco en esta foto:







"Planet"


Quinn ha estado siempre interesado en la obsesión del público con su aspecto, sus perfecciones e imperfecciones, y cómo esta obsesión ha llevado a algunos a cambiar sus cuerpos en formas cada vez más extremas. Nuevos modelos de Quinn incluyen 'Catman' (Dennis Avner, que se ha tatuado hasta parecerse a un gato) y el "hombre embarazado" (Thomas Beatie) o Buck Angel, un "hombre con órganos sexuales femeninos", y Allanah Starr, una mujer transexual que ha cambiado su cuerpo en la idealización de la feminidad, a pesar de que ella también tiene un pene "Buck y Allanah" es la escultura que representa de la mano a esta pareja singular, de pie, como una de los últimos días de Adán y Eva en el paraíso.

"Buck y Allanah"


También le han servido de modelos Pamela Anderson y Michael Jackson por esa obsesión de ambos para cambiar de aspecto con la cirugía estética.




Tiene también otra obra muy distinta en la que trabaja con pinturas de flores, especialmente orquídeas, a gran escala. Utiliza los colores invertidos y experimenta creando bodegones que congela y luego reproduce y pinta con aerógrafos en enormes lienzos creando así ambientes y ecosistemas artificiales, con una estética un tanto publicitaria, muy kitsch y barrocos.





Vaaaale, aceptamos a Marc Quinn, como animal de compañía...