FALSO GRABADO 2011

Este año, en 3º de la ESO, volvimos a trabajar el falso grabado. Es un ejercicio este que se nos resiste, siempre tenemos problemas y esta vez nos salieron peor que el curso pasado. Es una técnica que me gusta mucho pero no acaba de salir del todo bien. O nos falla el papel, o la pintura, o la cera de la vela. Las prisas de última hora también tuvieron que ver para que el proceso resultase fallido. Quizás con más paciencia habríamos pasado mejor la cera, respetando los contornos y protegiendo los colores para que no quedase tan sucio el resultado final.

De todos modos tampoco están mal del todo ¿no creéis?

DANIEL GARDA

ÁNGELA FACAL

ANDREA VARELA

FÉLIX VIQUEIRA

ELIZABET ZURRO

SARA EIRÍN

ÁLVARO MOL

NURIA LEMA

JOSÉ MANUEL SOUTO

IVÁN BARDANCA

CORAL COTELO

ALBA ABELENDA

AS UNLLAS COMO ARTE EFÉMERO

O post de hoxe adícollo as miñas alumnas, sei que a un número considerable delas vailles encantar, (tamén estou imaxinando os acenos dalgunha outra que son máis dos meus gustos). Non é exactamente o que se entende por manifestación artística pero como creación dunha miniatura pictórica ten o seu aquel.

Moitas veces quedo completamente abraiada co ben pintadas que traen as unllas moitas das miñas alumnas. Cheas de debuxos e deseños propios. Danme ganas de poñerlles un positivo pola creatividade que desprenden eses centímetros cadrados tan ben resoltos, é alucinante. Se puxesen o mesmo esforzo e maxín nos collages, nas tanxencias ou nos linóleos estaríamos rozando o sublime, a perfección suma.

Teño que admitir que estéticamente non me gustan nada, a mín coas unllas pásame coma coas orellas: canto máis curtas, mellor . Gústanme ben limpas ou tamén pintadas en algunha das cores que poidan ter as múltiples variedades de cereixas. Porén atópolle certo interese artístico ó feito de pintar as unllas con tanto detalle, é como levar unha instalación, unha customización que reflicte certa actitude , un arte efémero, fuxidío que ten tamén o seu punto…

Estas imaxes atopeinas na rede, había tantas onde elixir que me costou decidirme. Parece que hai moita rapaza paciente e con tempo para deixarnos coa boca aberta coa súa manicura...

Animádeos a imitalas!!!